Gepost op

Brief aan God

Brief aan god,

God mijn bron,

God mijn Zon.

Je bent altijd in mijn leven geweest,

zoekend naar jou in mijn geest.

Ik heb de liefde altijd gevoeld,

maar in de chaos snapte ik niet wat je bedoelt.

Wat je mij probeerde te laten zien,

te laten voelen wat ik echt verdien.

Maar je geduld is oneindig,

ik luisterde naar je… maar veel te weinig.

Ik zakte steeds dieper in een duister pad,

maar jij zorgde ervoor dat ik je nooit vergat.

Toen ik voor mijzelf kon kiezen,

begon ik zelfs mijn geloof in jou te verliezen.

De materie heeft mij opgeslokt,

en dat is wat mij van binnen opfokt.

Door het laten groeien van mijn ego in plaats van mijn hart,

de reden waarvoor ik was gekomen is het geen wat ik vergat.

Ik hou zoveel van jou Grote Geest,

je bent altijd bij me geweest.

Tot het moment kwam dat mijn tijd was aangebroken,

en je creëerde een situatie waardoor ik weer geloofde.

Ik geloofde niet in mijn eigen kracht,

daarom liep ik zo lang in die donkere nacht.

Eindelijk kan ik je weer horen in mijn hart,

en dit laat mij diep lachen met smart.

Daarom schrijf ik deze brief aan jou, De Moeder-Vader,

ik ben dankbaar dat je mijn omleiding aanvaardde.

Ik ben dankbaar voor het pad dat is gemaakt,

want ik begin te snappen waar dit heen gaat.

Dank je wel,

Je zoon

~JAP.~

 

Spread the loveShare on Facebook7Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someoneShare on Tumblr0Print this page