Gepost op

Ochtendtraan

Ochtendtraan.

Leven, geven,

waar ben ik eigenlijk naar aan het streven?

Wakker worden met een traan op mijn wang,

maar niet wetend waarvan.

In de zoektocht naar onvoorwaardelijke liefde in het leven,

zal ik mijn ego compleet weggeven.

Zoekend naar de liefde in mijn hart,

waar ik mijn pijn weer vergat.

Vond ik een vonk van energie diep verborgen,

deze hielp en verzachtte mijn zorgen.

Maar probeer ik in mijn kracht te gaan staan,

het voelt alsof ik weer begin van voren af aan.

Mijn leven is zover veranderd,

dat ik niet meer weet welke paden ik heb bewandeld.

Langzaam valt mijn identiteit weg,

en ik weet wat ik nu zeg.

De eenheid van de mensen op moeder aarde,

ik voel, zie en ervaar deze heilige waarde.

Jij bent mij en ik ben jou,

dat is waarom ik van jou hou!

Deze tranen rollen over mijn wang,

maar wees gerust en zeker niet bang.

Deze tranen glijden langzaam naar beneden,

voor de liefde en pijn die hier eonen hebben gestreden.

Het wordt tijd dat we de ware mens in onszelf gaan vinden,

en de godheid die wij zijn weer beminnen.

De bloem van het leven is aan ons gegeven,

en wij hebben de keuze… willen wij het beleven?

~JAP.~

 

Spread the loveShare on Facebook1Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someoneShare on Tumblr0Print this page